ХУДГИЙН ОХИН 2-p Анги -03:18

2-Р АНГИ — 03:18 Төрөл: Аймшиг • Мистери • Сэтгэлзүйн триллер I бүлэг — Хаалганы цаадах хүн Цаг 03:18. Номин орныхоо хажууд хөдөлгөөнгүй зогсоно. Хаалганы цаанаас дахин дуу гарав. — Чи намайг мартав уу? Номин амьсгалаа түгжив. Тэр хоолойг танихгүй байлаа. Гэхдээ нэг зүйл тодорхой. Хаалганы цаана байгаа зүйл хүн биш. Номин утсаа авч цагдаагийн дугаар руу залгах гэсэн боловч дэлгэц ассангүй. Сүлжээ алга. Wi-Fi алга. Байрны бүх цахилгаан хэвийн байсан ч утас нь яг тэр мөчид ажиллахаа больжээ. Тог… тог… Хаалга дахин тогшив. — Номин… Тэр хариулсангүй. Хаалганы доогуур харвал коридорын гэрэл тусаж байх ёстой. Гэвч хаалганы завсраар харагдах зүйл нь гэрэл биш байлаа. Хар бараан ус шиг зүйл шал дээгүүр аажмаар тархаж байв. Номин ухарлаа. Тэр үед утас нь гэнэт асав. Дэлгэц дээр ганцхан мессеж байв. “ХУДАГ РУУ БУЦ.” Илгээгчийн нэр: САРАА Номин утсаа унагачих шахав. Сараагийн дугаар байх боломжгүй. Сараа олон жилийн өмнө нас барсан. Гэвч дараагийн мессеж ирэв. “ТЭР НАДТАЙ ХАМТ БАЙГААГҮЙ.” Номин: — Хэн? гэж шивнэхэд хаалганы цаадах зүйл шууд хариулав. — Би. II бүлэг — Өнгөрсөн шөнө Номин тэр шөнө хаалгаа огт нээгээгүй. Өглөө болоход коридор хоосон байв. Хар усны мөр ч алга. Гэвч хаалган дээр хуруугаар бичсэн мэт нэг өгүүлбэр үлджээ. “03:17-Д БИТГИЙ УНТ.” Номин тэр даруй Сүхээд очив. Тэр болсон бүхнийг ярьсан ч Сүхээний царай хувирсангүй. — Би чамд нэг юмыг хэлээгүй. — Юуг? — Сараагийн хэрэг дууссан гэж бодож байгаа биз? — Тийм. — Үгүй. Сүхээ хуучин хайрцаг гаргаж ирэв. Дотор нь хэдэн зураг байлаа. Нэг зураг дээр Номины өвөө. Нөгөө зураг дээр Сараа. Харин гурав дахь зураг дээр… Номин өөрөө байв. Номин зураг руу ширтэв. — Энэ хэзээ авсан юм? — Чамайг төрөхөөс өмнө. — Боломжгүй. Сүхээ толгой сэгсрэв. — Зураг дээрх охин чамтай яг адилхан. Номин зурагны ар талыг эргүүлэв. “Худаг дараагийн хүнийг өөрөө сонгодог.” III бүлэг — Өвөөгийн хоёр дахь дэвтэр Тэд Номины өвөөгийн байшинд буцаж очив. Авдрыг дахин шалгав. Эхний дэвтрийн доор өөр нэг хавтас байлаа. Дотор нь ердөө гурван хуудас байв. Эхний хуудсанд: “Худаг бол газар биш.” Хоёр дахь хуудсанд: “Тэр бол хаалга.” Гурав дахь хуудсанд: “Сараа хаалгыг хаагаагүй. Тэр зөвхөн биднийг сэрээсэн.” Номин: — “Бид” гэж хэнийг хэлсэн юм? Сүхээ хариулсангүй. Тэр үед байшингийн дотор хаа нэгтээ хаалга савлаа. Тас! Номин эргэж харав. Өрөө хоосон. Гэвч коридорын төгсгөлд нэг охин зогсож байв. Сараа. Номин: — Сараа? Охин юу ч хэлсэнгүй. Зүгээр л хуруугаараа ханан дээр заав. Ханан дээр өмнө нь байгаагүй нэг өгүүлбэр гарч иржээ. “СҮХЭЭНД БҮҮ ИТГЭ.” Номин эргэж Сүхээ рүү харав. Тэр алга болсон байлаа. IV бүлэг — Сүхээгийн нууц Номин Сүхээг хайж эхлэв. Байшингийн арын жижиг агуулахын хаалга онгорхой байлаа. Дотор нь Сүхээ сууж байв. Гарындаа хуучин зураг барьжээ. — Чи энд юу хийж байгаа юм? Сүхээ удаан дуугүй суув. Дараа нь: — Би Сараагийн ах. Номин хөшив. — Юу? — Би чамд худал хэлсэн. Сүхээний жинхэнэ нэр Сүхбаатар биш байжээ. Тэр олон жилийн турш Сараагийн талаар үнэнийг хайж явсан байна. Гэвч тэр Номиныг зориуд энэ байшин руу ирүүлээгүй. Номин өвөөгийнхөө үлдээсэн гэрийг зарахаар өөрөө ирсэн. Харин Сүхээ түүнтэй хамт байж, худагны нууцыг олж мэдэхийг хүссэн. — Сараа намайг олон жилийн өмнө нэг удаа аварсан. — Юунаас? — Тэр зүйлээс. — Ямар зүйл? Сүхээ хариулахаас өмнө гэрэл унтарлаа. Харанхуйд охины инээд сонсогдов. Дараа нь: — Ах аа… Сүхээний царай цонхийв. — Сараа? Харанхуйд: — Чи намайг яагаад орхисон юм? Сүхээ нүдээ анив. — Би чамайг орхисон юм биш. Дуу: — Чи намайг сонссон. Гэхдээ хаалга нээгээгүй. Сүхээ юу ч хэлж чадсангүй. Номин тэр мөчид ойлголоо. Сүхээ ч бас тэр шөнө худгийн дэргэд байсан. V бүлэг — 03:17 Тэр шөнө Сараа худаг руу унахаас өмнө Сүхээг дуудсан байжээ. Гэвч Сүхээ айсан. Тэр гэртээ гүйж орж, хаалгаа түгжсэн. Удалгүй худгаас Сараагийн дуу сонсогдсон. — Ах аа! Тэр хаалгаа нээгээгүй. Өглөө болоход Сараа алга болсон байв. Тэр цагаас хойш Сүхээ өөрийгөө буруутгасаар иржээ. Номин: — Тэгвэл яагаад Сараа чамд харагддаг юм? Сүхээ: — Учир нь би түүнд хамгийн сүүлд хариу өгсөн хүн. Номин: — Юу гэж? Сүхээ нүдээ доошлууллаа. — “Би ирж байна” гэж. Тэр хэзээ ч очоогүй. VI бүлэг — Хаалга дахин нээгдэв Тэр шөнө Номин, Сүхээ хоёр худгийн доорх хонгил руу дахин буув. Хонгил өмнөхөөсөө урт болсон мэт байлаа. Өмнө нь байгаагүй шинэ хаалга тэнд байв. Хаалган дээр: 03:17 гэж бичжээ. Сүхээ: — Үүнийг нээж болохгүй. Номин: — Яагаад? — Энэ бол Сараагийн хаалга биш. — Тэгвэл? Сүхээ: — Бидний хаалга. Гэвч хаалга өөрөө онгойв. Цаана нь өрөө биш. Нэгэн урт коридор байлаа. Коридорын хоёр талд олон хаалга. Хаалга бүр дээр хүний нэр. Номин эхний хаалгыг харлаа. ДОРЖ Өвөөгийн нэр. Дараагийнх: САРАА Дараагийнх: СҮХЭЭ Тэгээд хамгийн төгсгөлд… НОМИН Номин хаалга руу ойртов. Дотроос өөрийнх нь хоолой сонсогдов. — Битгий ор. Тэр ухарлаа. Дараа нь өөр нэг хоолой: — Ор. Хоёр хоолой зэрэг ярьж байв. Нэг нь түүнийх. Нөгөө нь мөн түүнийх. VII бүлэг — Худагны цаадах ертөнц Номин хаалгыг нээв. Дотор нь өөрийнх нь байшин байлаа. Гэхдээ бүх зүйл хуучин. Тэр хүүхэд байх үеийнхээ өрөөг харав. Ор. Тоглоомууд. Ханын зураг. Тэгээд орон дээр сууж байсан нэгэн охин. Номин өөрийгөө харав. Хүүхэд Номин. — Чи хэн бэ? гэж Номин асуув. Хүүхэд: — Чи намайг мартсан. — Би чамайг мэдэхгүй. — Мэднэ. Хүүхэд толгойгоо өргөв. — Өвөө намайг худаг руу авч явсан тэр шөнө чи энд байсан. Номин юу ч санасангүй. Гэвч толгойд нь гэнэт нэг зураг орж ирэв. Тэр зургаан настай байжээ. Өвөө нь гараас нь хөтөлсөн. Худагны дэргэд нэг охин уйлж байв. Сараа. Номин тэр үед бүгдийг харсан. Гэвч өвөө нь: — Чи юу ч хараагүй. гэж хэлсэн байв. Номин насанд хүрэхдээ бүхнийг мартжээ. Худаг өөрөө түүний дурсамжийг нуусан байлаа. VIII бүлэг — Сараагийн үнэн Сараа гарч ирэв. — Би чамайг тэр шөнө хамгаалсан. — Юунаас? — Өвөөгөөс чинь биш. — Тэгвэл? Сараа худагны харанхуй руу харав. — Тэр зүйл чамайг сонгосон. Номин: — Яагаад? — Учир нь чи түүнийг харсан. — Би юу харсан юм? Сараа: — Түүний жинхэнэ төрхийг. Хонгил тэр дороо чичирч эхлэв. Харанхуйгаас асар олон хүний хоолой сонсогдов. Хүүхдийн хоолой. Өвгөний хоолой. Сүхээгийн хоолой. Номины ээжийн хоолой. Бүгд: — Номин… Сараа: — Одоо чи сонголт хийх хэрэгтэй. — Ямар…